معماران ايرانى با وجود آنكه آخرين كشورى بودند كه به اتحاديه بين المللى معماران (UIA) پيوستند اما توانستند در آخرين كنگره اين اتحاديه حضور چشمگيرى داشته باشند.
بيست و دومين كنگره جهانى UIA استانبول، نخستين حضور رسمى معماران ايرانى به شمار مى رفت و با حضور حدود ۲۰۰ معمار و دانشجوى معمارى از كشور ايران همراه بود. در اين مجمع با حضور ۱۲ معمار برجسته شاخص و سرشناس دنيا و بيش از ۶۰۰ سخنرانى و مقاله ۲۰ دقيقه اى ارائه شد و ۷۵۰ معمار از سراسر دنيا در آن حضور داشتند.
روز ششم ژوييه، كنگره با موضوع «بازار عظيم معمارى و شهرها» به مدت پنج روز برگزار شد و مجمع عمومى با موضوع هاى «رابطه جامعه و موضوعات اجتماعى و معمارى»، «معمارى و زنان»، «كارگاه هاى معمارى كودكان»، انتخابات رئيس مجمع و انتخاب كشور ميزبان دورهاى بيست و سوم و بيست و چهارم به مدت سه روز به كار خود ادامه داد.
در كنار مجمع عمومى اتحاديه بين المللى معماران، مسابقه دانشجويى معمارى سازمان جهانى UIA براى طراحى و خلق فضا در محيط هايى با شرايط سخت و دشوار نيز برگزار شد. اين مسابقه دانشجويى از سوى UIA، يونسكو و اتاق معماران تركيه به مناسبت بيست و دومين كنگره جهانى اتحاديه بين المللى معماران سازمان دهى شده بود.
اين مسابقه در يك مرحله به صورت ايده هاى آزاد و براساس قوانين UIA كه حاكم بر مسابقات بين المللى معمارى و شهرسازى است شكل گرفت و جايزه اى معادل هفت هزار دلار براى اثر اول از سوى سازمان جهانى يونسكو تعيين شد.
در اين دور از مجمع عمومى از شهرداران ۱۲ شهر بزرگ دنيا دعوت شده بود تا يك روز پيش از آغاز كنگره در استانبول گردهم آيند و تجارب و دستاوردهاى خود را مبادله كنند. از شهردار وقت تهران نيز دعوت شده بود تا در نخستين حضور رسمى ايران پس از الحاق جامعه معماران ايران به جامعه جهانى معماران در اين كنگره شركت كند اما وى به دليل انتخابات رياست جمهورى ايران در مجمع ياد شده شركت نكرد.
اتحاديه بين المللى معماران (UIA)، معتبرترين مجمع جهانى معماران است كه اهداف كلان بسيارى را در كشورهاى مختلف دنبال مى كند و از سال ها پيش فعاليت خود را آغاز كرده است. مسأله تملك معمار بر طرح يا همان حق مؤلف يكى از مسائل مهمى است كه اتحاديه بين المللى معماران آن را پيگيرى مى كند و با پيوستن ايران به آن در كشور ما نيز دنبال مى شود.
مقدمات عضويت جامعه معماران ايران در اتحاديه بين المللى معماران با حضور نمايندگان جامعه سه سال پيش در بيست و يكمين كنگره جهانى معماى برلين ۲۰۰۲ فراهم شد و اكنون ايران به عنوان صدو يكمين عضو اتحاديه شناخته مى شود. كشور ما آخرين كشورى بود كه به اين اتحاديه پيوست و عضويت آن حتى پس از كشور فلسطين تأييد شد.
گزارش كامل كنفرانسى كه در استانبول برگزار شد از ۱۲ تا ۱۶ مهرماه سال جارى در مجمع سالانه جامعه مهندسان معمار ايران ارائه خواهد شد.

منبع: بى بى سى
ترجمه: رضا بايگا
«گوچا» منطقه اى روستايى در صربستان است كه هر سال در ماه آگوست، سكوت آن بر هم مى خورد و صدها گروه موسيقى سازهاى بادى به آن سرازير مى شوند. اين جشنواره كه ۴۴سال از عمر آن مى گذرد هم اكنون به عنوان يكى از جاذبه هاى توريستى اين كشور محسوب مى شود و غير از ساكنان بالكان افراد ديگر كشورهاى اروپايى نيز در آن حاضر مى شوند. «مت پرادگر» خبرنگار بى بى سى گزارشى از اين جشنواره نوشته است كه با هم مى خوانيم.
به «گوچا» خوش آمديد. در بيشتر مواقع سال، كمتر اتفاقى در تپه ها و روستاهاى اين منطقه روستايى صربستان روى مى دهد. معمولاً سكوت فقط با صداى حيوان هاى مزرعه ها و بعضى وقت ها نيز با صداى تراكتورها شكسته مى شود. حداقل ۵۱ هفته از سال چنين وضعيتى بر منطقه حاكم است.
اما بعد، صدها ترومپت به روستا مى آيند و به دنبال آنها نيز حدود نيم ميليون نفر بيننده به روستا سرازير مى شوند تا در هفته اى سرشار از موسيقى و شادى كه خوابيدن، بخش بسيار كوچكى از آن را تشكيل مى دهد، حضور بيابند.
اسم رسمى اين رويداد، «جشنواره ترومپت» در «دراگاچئو» است كه بزرگترين جشنواره جهان در نوع خود محسوب مى شود و برپايى آن از سال ۱۹۶۱ به طور سالانه آغاز شده است.
اما نام غيررسمى آن، گوچا است كه از نام روستاى ميزبان آن برگرفته شده. گوچا جشنى است براى موسيقى فولكلور سراسر بالكان و به ويژه صربستان.
معمول ترين نوازندگان اين جشنواره، كولى ها يا «روما» هستند. تعداد زيادى از گروههاى حاضر در جشنواره در مسابقه شركت مى كنند تا بتوانند جايزه نخست يعنى ترومپت طلايى را به دست آورند. جايزه اى كه معمولاً براى گروه برنده قراردادهاى ضبط اثر و اجراى زنده در ميهمانى هاى عروسى بسيارى را به همراه دارند كه گروه برنده را تا ماه ها به خود مشغول مى كند.
اما رويداد اصلى جشنواره دور از محل اجراى اصلى روى مى دهد. در واقع رستوران ها و چادرهاى تهيه غذا محل اصلى اين جشنواره هستند.
وقتى گوشت گاوها و گوسفندها بر روى آتش هاى روشن شده در فضاى باز كباب مى شوند و مشتريها منتظرند ، گروههاى ترومپت نواز برنامه هاى خود را براى آنها اجرا مى كنند و سر و صداى فراوانى به وجود مى آورند كه با غذاخوردن آنها همراه مى شود.
شنوندگان نيز با به هوا انداختن منوى غذاها بر سر نوازندگان، رضايت خاطر خود را نشان مى دهند. اين وضع تا آخر شب ادامه دارد و از صبح دوباره آغاز مى شود.
برخى تخمين مى زنند در روزهاى برپايى جشنواره، حدود سه تن نان، ۵۰ كاميون كلم، ۲۵۰هزار كيلو گوشت و سه ميليون نوشيدنى در گوچا مصرف مى شود.
«آدام تاديچ» برنامه ريز اين دوره از جشنواره مى گويد: « امسال منتظر حضور نزديك به نيم ميليون نفر در جشنواره بوديم . اين تعداد كه با سال گذشته برابر است به مقدار زيادى خوراكى و نوشيدنى احتياج دارد. بزرگترين معجزه اين است كه مى توانيم تمام اين افراد را در امنيت كامل در روستا بپذيريم و سپس آنها را بدرقه كنيم آن هم در حالى كه جمعيت روستا در حالت عادى حدود سه هزار نفر است.»
هرچند گوچا در اين سالها ميهمانان بيشترى را نسبت به گذشته مى پذيرد اما هنرمندان قديمى تر مانند «دراگان آنتيچ» از «اركستر وروچ وتار» از وضعيت موسيقى جشنواره به شدت ناراضى هستند. او مى گويد: « متأسفانه بسيارى از مردم فقط براى پول اينجا هستند. استانداردهاى موسيقى جشنواره، بسيار ضعيف شده است. برخى از آنها همان كشاورزانى هستند كه تا ديروز زمين هاى خود را شخم مى زدند و حالا در زمان برپايى جشنواره با يك گروه به اينجا مى آيند. گوچا ديگر آن چيزى كه بود ، نيست.»
اعضاى «اركستر وروچ وتار» سال گذشته در همين جشنواره نفرى ۶۰۰دلار به دست آوردند در حالى كه درآمد متوسط مردم صربستان در هرماه نزديك به نصف اين رقم است.
گروه هاى موسيقى سازهاى بادى برنجى ، نقش برجسته اى در زندگى مردمان بالكان دارند. آنها در تمام لحظات مانند آداب مذهبى ، عروسى و عزا به كار مى روند و حتى در سال هاى اخير با ظاهرشدن در فيلم هاى امير كاستريكا ، فيلمساز صرب به جهانيان نيز معرفى شده اند.
اخيراً تصاوير جشنواره گوچا در دفترچه هاى راهنماى گردشگرى صربستان در كنار تصاويرى از صومعه ها و نمادهاى مذهبى اين كشور قرار گرفته است. اين امر ، بازگشت روحيه شاد به مردم اين كشور در مدت كوتاهى پس از جنگ طلبى ناسيوناليست هاى افراطى صربستان و فروپاشى يوگسلاوى در دهه ۱۹۹۰ را نشان مى دهد.
اما متأسفانه گويا هيچ فردى به فروشندگانى كه تى شرت هايى با عكس هاى دو جنايتكار جنگى تحت تعقيب اين كشور را در جشنواره مى فروشند كارى ندارد. اين دو جنايتكار ، «رادووان كارادزيچ» و «راتكو مالديك» هستند كه به جرم نسل كشى از سوى دادگاه جنايت هاى جنگى محكوم شناخته شده اند.

«ادوارد مونش» با آثارى كه در دوران حيات خود خلق كرد در يكى دو سال اخير واقعاً مايه دردسر شده است. بعد از سرقت دو تابلوى معروف اين نقاش از موزه او در نروژ كه سال گذشته روى داد و ماجراى تعقيب سارقان آنها هنوز ادامه دارد، سرقت تازه اى از آثار اين هنرمند روى داد. حدود دو هفته پيش دزدان نقابدار نروژ به هتل كانتينانتال شهر اسلو حمله كردند و با تهديد كاركنان، سه تابلو مونش را از ديوار ربودند. اما اين دو سارق كم شانس در جريان نبودند كه آثار اصلى اين هنرمند از ديوار برداشته شده و تابلوهاى تقلبى جايگزين آنها شده است.
مديران اين هتل پس از ربوده شدن آثار مونش از موزه، آثار اصلى آويزان به ديوار هتل را با نسخه هاى كپى آنها تعويض كرد. از سرقت ماه اوت گذشته موزه مونش تاكنون، پنج سرقت ديگر مرتبط با آثار مونش روى داده است.
اما از سودان خبر مى رسد كه يكى از سودانى ها در اثر كمبود موزه در اين كشور دست به راه اندازى موزه اى به طور شخصى زده است. سودان فقط چند موزه رسمى مانند موزه نيروهاى مسلح، موزه تاريخ طبيعى و موزه ماشين هاى رياست جمهورى دارد.
ابراهيم حجازى در آپارتمان مسكونى خود، موزه اى از ابزار و وسايل زندگى در سودان را گرد آورى كرده است. اين موزه، يك ساختمان سه طبقه و يك سالن بزرگ را شامل مى شود. اين هنرمند، گرد آورى آثار را از سال ۱۹۸۰ آغاز كرد و به گفته خود او شهر به شهر به سفر رفت و اين وسايل را خريدارى كرد.
اما از داخل كشور پس از اعلام جوايز جشنواره مطبوعات در هفته گذشته يكى از كاركردهاى انجمن هاى متعدد صنفى عكاسى مشخص شد.
انجمن صنفى عكاسان مطبوعات ايران پس از اعلام نتايج جشنواره دوازدهم مطبوعات در بيانيه اى به نقد از نتايج آن پرداختند.
در اين بيانيه آمده بود: «باوجود ارائه طرح اوليه به معاونت مطبوعاتى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، متأسفانه در اعلام فراخوان بخش عكس جشنواره دوازدهم هيچ يك از موارد پيشنهاد شده از سوى اين انجمن لحاظ نشد و در نتيجه عكاسان در ارائه آثار خود در بخش هاى مختلف اعلام شده در فراخوان دچار مشكل شدند.» ديگر بخش هاى بيانيه نيز به مباحث مشابه اشاره مى كند اما نكته مهم درباره اين بيانيه، كاركرد پيدا كردن يكى از انجمن هاى صنفى عكاسان است.
يك خبر نيز از دنياى موسيقى در انگلستان بخوانيد كه مى تواند براى شما نيز مفيد باشد. شانس رهبرى اركستر سمفونى شهر بيرمنگام به مزايده گذاشته شد. اين امكان از طريق سايت اينترنتى EBAY در اختيار داوطلبان قرار گرفت. پيشنهاد كننده برنده، اركسترى متشكل از ۹۰ نوازنده را هدايت خواهد كرد و تاكنون بيشترين قيمتى كه براى خريد اين شانس پيشنهاد شد، پنج هزار پوند بوده است. نكته اى كه مى تواند براى شما اميدوار كننده باشد، اين است كه لازم نيست برنده مزايده، تجربه رهبرى اركستر يا موسيقى كلاسيك را داشته باشد. «او رامو» رهبر فنلاندى كه در ۱۹۹۸ به اين اركستر پيوسته قبل از اجراى اركستر، يك جلسه آموزشى يك ساعته براى برنده مزايده برگزار خواهد كرد.
يك خبر ديگر هم از موسيقى خارج از كشور بخوانيد تا بدانيد دعواى اعضاى گروه هاى موسيقى فقط به كشور ما اختصاص ندارد. «ديوماستاين» خواننده و نوازنده گروه «مگادت» از نوازنده گيتار باس اين گروه شكايت كرد. آن هم به اين دليل ساده كه عكسى از او براى تبليغ تجهيزات جانبى گيتار باس در يك مجله ماهانه چاپ شد. گويا قرار بود اين نوازنده ديگر به تنهايى از اسم گروه استفاده نكند اما در اين تبليغ او به عنوان نوازنده گيتار باس گروه مگادث معرفى شده بود.ن

كاريكاتور