مهدا جهانگيرـ به نام پدر، پسر و روح القدس! آن هنگام كه روح القدس به اذن خداى پدر به مريم باكره دميد، يوسف نجار پدرخوانده شد. از اولين كسانى كه به عيسى ايمان آورد و حامى هميشگى او بود. شايد به همين دليل روز تولد او براى مسيحى ها روز قدردانى از پدرهاست.
ايتاليايى ها هم كه از هر فرصتى براى پيوستن به مذهب استفاده مى كنند، گرچه در اين كشور مانند بسيارى از كشورها تاريخ رسمى براى روز پدر وجود ندارد، آنها روز تولد يوسف نجار را روز پدر مى خوانند.
اگر كلمه مادر در ماه مى تكرار مى شود، ماه ژوئن نيز ماه پدرهاست. باز هم يكشنبه ها! يكشنبه ها هميشه روز هاى قدردانى هستند. روز قدردانى از عشق، دلسوزى و حمايت با گلهاى سرخ و سفيد.
با تمام احترامى كه مذاهب به پدرها مى گذارند، بيشتر كشورها تاريخ رسمى براى قدردانى از پدرانشان ندارند. اين خود مردم هستند كه در يكشنبه سوم ماه ژوئن، در آمريكا، انگليس، كانادا، هلند، شيلى، ژاپن و فرانسه از پدرانشان قدردانى مى كنند. پدرهاى بلژيكى هم آنقدر دوست داشتنى هستند كه دو روز در سال به آنها اختصاص دارد.
يكشنبه ۱۹ مارس كه روز تولد يوسف نجار براى بلژيكى هاست و يكشنبه ۱۲ ژوئن براى لاهيك ها. استراليايى ها دومين يكشنبه سپتامبر و اسكانديناوى ها دومين يكشنبه ماه نوامبر پدرانشان را به شام يا ناهار دعوت مى كنند .
روز پدران ليتوانى كه تابع كليساى ارتدوكس هستند نيز اولين يكشنبه ژوئن است اما در بلغارستان پدر ها دوشنبه ۲۰ ژوئن را ترجيح مى دهند و اسپانيايى ها در شنبه سوم ماه مارس از پدرانشان قدر دانى مى كنند. روز عروج عيسى به آسمان در اولين چهارشنبه ماه مى براى پدران آلمانى روز بزرگى است و در تايوان روز پدر ۸ آگوست است.
با اين همه آمريكايى ها براى داشتن روز پدر، خيلى تلاش كردند. در سال ،۱۹۲۴ سورانا داد، دختر سرباز قديمى جنگ، براى قدردانى از پدرش كه بعد از مرگ همسر، براى ۶ فرزندش زحمات زيادى كشيده بود، پيشنهاد كرد روزى را به نام روز پدر انتخاب كنند. گرچه اين پيشنهاد از حمايت رئيس جمهور هم برخوردار بود، اما تا سال ۱۹۶۶ روز خاصى براى پدر ها انتخاب نشد.
در همين سال رئيس جمهور جانسون سومين يكشنبه ماه ژوئن را روز ملى پدرها ناميد. اما اين پيشنهاد يك سال بيشتر دوام نداشت تا اينكه در سال ۱۹۷۲ بعد از وقفه اى طولانى سومين يكشنبه ماه ژوئن روز ملى پدرهاى آمريكايى نام گرفت.
اين روز، روز تولد پدرخوانده بود. در روز تولد يوسف نجار، ترافيك ماشين ها در نيويورك بيداد مى كند. بچه ها با گل هاى قرمز از پدرانشان قدر دانى مى كنند و يا آنها را به شام و ناهار دعوت مى كنند. بعضى از خانواده ها هم ترجيح مى دهند اين روز را در طبيعت بگذرانند. كسانى كه پدرانشان را از دست داده اند، سر خاك پدرانشان گلهاى سفيد مى گذارند.
در حالى كه در بسيارى از كشورها روز پدر بهانه اى براى دور هم جمع شدن خانواده است، در بعضى از كشور ها، مرد ها حاكمان مطلق اين روز مى شوند. روز پدر در اين كشور ها، با دور هم جمع شدن پسرها و پدرهاى خانواده هاى مختلف جشن گرفته مى شود.
اما همه تايلندى ها مى دانند كه پادشاه ها، پدران همه تايلندى ها هستند. پس روز تولد هر پادشاهى مى شود روز قدردانى از پدران تايلندى. روزى كه همه مدارس و اداره هاى دولتى تعطيل مى شود تا تايلندى ها بتوانند از پادشاه پدر قدردانى كنند.

مهديه پاليزبان ـ پدر... پدر... روز پدر؟
اصلاً چطور شد پدرها صاحب روز مخصوص شدند؟ يادتان هست چند سال پيش بود؟
زمزمه هاى داشتن روز پدر از شش - هفت سال پيش شروع شد.زمانى كه دبيرستانى بوديم، بعضى ها مى گفتند يك روز هم براى پدرشان هديه مى خرند. نمى دانم چطور شد كه همه سيزده رجب را انتخاب كردند. شايد بخاطر پيوند زيباى فاطمه(س) و على(ع) بود. اگر تولد زهراى على روز مادر است، چرا ميلاد همسر زهرا روز پدر نباشد؟
ارادت به مولا كارش را كرد. شايد اگر روز ديگرى انتخاب مى شد، اينقدر جلب توجه نمى كرد. اما هر چه بود كم كم پدران بخاطر دلسوزى و مهر بچه ها صاحب يك روز شدند؛ يك روز به اضافه ۳۶۳روز ديگر (يك روز كسرى را بگذاريد به حساب خانم ها!)
دكتر گلدوست، استاد دانشگاه، مى گويد: «قبلاً تنها روز مادر بود كه مردان از خانم ها قدردانى مى كردند. روز پدر فرصتى است كه خانم ها مى خواهند قدردانى آقايان را جبران كنند.اين روزها فرصت مناسبى است كه در ازدحام و فشار زندگى روزمره از زن و مرد كه ستون هاى خانواده هستند، تقدير شود.»
دو روز در سال كه مهر و سپاس فرصت خودنمايى پيدا مى كنند. به نظر دكتر گلدوست شرايط مذهبى ايران در شكل گيرى اين روزها بى تأثير نبوده است.
با وجود سابقه سه-چهار ساله روز پدر، هنوز اين روز يك اتفاق ويژه نيست. هنوز خيابان ها و مغازه ها را شلوغ نمى كند. هنوز جمعيت را روانه گلفروشى نمى كند. روز پدر هست، اما هنوز وارد دل ها نشده است. هنوز بسيارى اين روز را به رسميت نمى شناسند و آن را حركت مردان براى مقابله با تك روز مخصوص زنان مى دانند. سيزده رجب، اسم مولا پررنگ تر از نام پدر است. شايدهم بايد چند سال ديگر بيايد و برود تا اين روز هم جايى در حافظه جمعى ما پيدا كند. مثل روز مادر كه وارد تقويم نسل ها شده است.
روز پدر هنوز وارد دلها نشده، شايد به همين خاطر است كه اين روز براى پدران است نه همه مردان. برخلاف روز مادر كه براى همه زنان و دختران است.
البته دكتر گلدوست حركت جامعه ايران از حالت مردانه به زنانه را باعث شكل گيرى چنين مناسبتهايى مى داند: «در سال هاى قبل چون پول در اختيار مردان بود، از مادر تقدير مى كردند. امروز كه زنان هم وارد بازار كار شدند و توان اقتصادى دارند مى توانند تشكر مردان را پاسخ دهند. در واقع گسترش توان اقتصادى زنان جامعه را به اين سمت برده كه روزى به نام پدر شكل بگيرد.»
كمك جعبه جادويى خانه ها را به دلايل بالا اضافه كنيد تا آخرين قطعه پاسخ هم پيدا شود. تلويزيون زمزمه يك روز مخصوص پدران را به فرياد تبديل كرد و ۱۳رجب شد روز پدر. روزى كه در تقويم راديو و تلويزيون ثبت شده و هر سال تبريكات و يادآورى ها بيشتر مى شود.
اين همان چيزى است كه كارشناسان ارتباطات مى گويند: «اثربرجسته سازى رسانه ها؛ موضوعى كه رسانه ها آن را مطرح كنند و به آن پوشش دهند، تبديل مى شود به موضوع افكار عمومى. وقتى تلويزيون و راديو يك هفته تمام از روز پدر بگويند، كم كم مردم -يعنى همان افكار عمومى- آن را مى پذيرند. به اين ترتيب مى توان يك روز جديد خلق كرد؛پديده اى كه با ستاره شدن فاصله دارد.
نمى دانم امسال چقدر از آنهايى كه روز مادر به تب و تاب هديه اى و سپاسى و بوسه اى افتادند، روز پدر هم همانقدر بى تاب مى شوند. امسال خيابان ها را خوب نگاه كنيد. شايد اتفاقى بيفتد... هرچند هنوز «پدر» وارد تقويم ها نشده است و هنوز «مادر»آن بالاست؛ با همان فاصله اى كه پيامبرمان بين اين دو نشانده است.

ر.م
تور استثنايى به...، قيمت هاى باورنكردنى، ارزانترين قيمت براى سفر به... و هزاران هزار آگهى مشابه.
روزهاى گرم تابستان از نيمه گذشته. تعطيلى مدارس، هواى گرم شهر و فرصتى مناسب براى يك استراحت، شرايطى ايجاد كرده تا اين روزها هر كسى از كوچكترين فرصت براى رفتن به مسافرت استفاده كند. بعضى ها سفر به شهرهاى داخلى - اغلب شمال كشور - را انتخاب مى كنند، بعضى ها برنامه هاى خود را به شكلى هماهنگ مى كنند سرى به مشهد مقدس بزنند و زيارتى هم كرده باشند. آن هايى كه توان مالى بيشترى دارند اين روزها سرگرم گشت وگذار در آگهى هاى خوش رنگ صفحات روزنامه ها هستند تا جايى مناسب در خارج از كشور بيابند به دنبال استراحت و آرامش.
فراهم ساختن مقدمات سفر خرجى ندارد. يك تلفن و تماس با يك آژانس براى سنجيدن شرايط كفايت مى كند.
هر كدام قيمتى مى دهند و هر كدام روزى را براى سفر شما تعيين مى كنند ولى پيشنهاد مى دهند كه بهتر است شخصاً به دفتر آژانس برويد و آنجا براى سفر فوق العاده تان صحبت كنيد. تلفن را قطع مى كنيد. قيمت مناسب امكانات عالى و البته فكر سفر به يك كشور خارجى آن هم نه چندان دور و بدون نياز به ويزا شما را وسوسه مى كند تا سفر خارجى را هم تجربه كنيد. پشت تلفن قطعاً به شما توضيح داده شده كه وقت تنگ است و اگر جداً قصد سفر داريد بايد هر چه سريعتر اقدام كنيد چون ممكن است آن چند جاى خالى هم به سرعت پر شود.
فرصتى براى فكر كردن نيست. خودتان را به سرعت به دفتر آژانس مى رسانيد. براى شما كاتالوگ و بروشورهاى خوش آب و رنگ ويژه معرفى هتل هاى مختلف را مى آورند و روى ميز مى چينند. تلفن هاى آژانس مدام زنگ مى خورد و مكالمه شما را با كارمند خوش سر و زبان آژانس قطع مى كند. پس از ده- بيست دقيقه گفت وگو، شما بالاخره هتلى خوب و البته نسبتاً ارزان را انتخاب مى كنيد. احتمالاً پولتان به ساير هتل هاى پيشنهادى نمى رسد و اگر هم برسد ترجيح مى دهيد با همين قيمت به نسبت ارزان به اين سفر برويد. مسؤول آژانس تعداد نفرات شما را مى پرسد و با دفتر اصلى و يا هر جايى كه ما نمى دانيم كجاست تماس مى گيرد. فرقى نمى كند چه يك نفر باشيد و چه ده نفر در آن تاريخ هتل مورد نظر شما پرشده است.
با تعجب مى پرسيد: «تا يك ساعت پيش پاى تلفن جا داشت؟!» و در جواب هم احتمالاً مى شنويد به خاطر قيمت مناسب، اين هتل به سرعت پر مى شود. اگر براى تاريخ هاى بعدى بخواهيد اين هتل براى شما جا خواهد داشت. شما محل را براى هماهنگى با همسفرانتان براى يك تاريخ ديگر ترك مى كنيد. بعد از چند ساعت چانه زدن با فاميل و احتمالاً دوستان همسفر مى توانيد رضايت آن ها را جلب كنيد. اما جالب تر اينكه در عرض اين چند ساعت آن تاريخ ديگر هم پرشده.
حالا شما مى مانيد و يك فاميل هيجان زده از سفر به خارج و البته وسوسه رفتن به سفر. راه چاره را مسؤول آژانس پيش پاى شما مى گذارد. هتلى باشرايطى مشابه با نرخى ۳۰ تا ۴۰ هزار تومان بالاتر از نرخ قبلى. براى اينكه اين فرصت را از دست ندهيد سريع همانجا قرار داد را امضا مى كنيد و مبلغى هم به عنوان وديعه به آژانس پرداخت مى كنيد. در قرارداد هم ذكر شده كه در صورت انصراف، به علت چارتر بودن پرواز پول شما پس داده نمى شود.
به نظر همه چيز عادى مى رسد. شما هم راضى هستيد كه با پرداخت مقدارى بيشتر به هر حال مقدمات سفر را فراهم كرده ايد.
روز سفر همه چيز خوب است. آن طرف مرز همه چيز عالى است تا اينكه سوار اتوبوس مخصوص تور مى شويد و جناب «تور ليدر» يا همان رهبر تور با سلامى گرم پشت ميكروفون به دوستان اعلام مى كند كه ... «متأسفانه براى دوستانى كه اين هتل جديد را انتخاب كرده اند جا وجود ندارد و ما ناچاريم آنها را تقسيم كرده و به هتل هاى مختلفى ببريم. اين مشكل هم احتمالاً تا چند ساعت آينده حل خواهد شد.»
اسامى خوانده مى شود. هر چند نفر به يك هتل آن هم با درجه اى پايين تر از هتل  رزرو شده توسط افراد برده مى شوند. «تفاوت هتل شما با هتل رزرو شده توسط شما تنها يك ستاره است» اين جمله را وقتى از زبان آقاى تور ليدر مى شنويد احساس مى كنيد خرخره او بهترين جا براى آرام گرفتن دندان هاى شماست. اما خارج از كشور است و دست شما به هيچ جا بند نيست. اين قبيل كارها هم ممكن است در كشور بيگانه سرنوشتى مانند خرد شدن دندانها در دهان داشته باشد. تنها فكرى ك در آن شرايط به ذهن خطور مى كند تماس با ايران و آژانس مربوطه است. اما انگار فراموش كرده ايد. روز پنجشنبه شركت ها به صورت نيمه وقت فعاليت مى كنند و جمعه هم كه ... (اكثر پروازهاى داخلى روزهاى پنجشنبه و جمعه است.)
دو راه پيش روى شماست. پذيرفتن هتل جديد با يك ستاره كمتر يا ادامه اعتراض و پياده نشدن از اتوبوس كه سرانجام دومى هم با كمى تأخير مانند اولى است.
با خودتان مى گوييد: «به هر حال چاره اى نيست اين هتل بهتر از كنار خيابان ماندن است.»
در اين شرايط حس ساز شكارانه شما با توضيحات بعدى تكميل مى شود. نفر بعدى كه به نظر مى رسد مسؤول خارجى برگزارى تور است مى آيد و در توضيح مى گويد: «اين هتل كه از ايران به شما فروخته اند طرف قرارداد ما نيست. الآن هم فصل شلوغى است و احتمال پيدا كردن هتل ديگرى براى شما غيرممكن. ما به طرف ايرانى اعلام تكميل ظرفيت كرده ايم اما آنها به فروش ادامه مى دهند.»
اين صحبت ها شما را ياد تماس هاى تلفنى آژانس و البته راه كار آنها مى اندازد. اما هيچ راه حلى مقابل پاى شما نيست مگر اينكه تا شنبه و روز كارى در ايران صبر كنيد وقتى شنبه مى شود و شما از يك كشور ديگر با ايران تماس مى گيريد و وضعيت هتل را با آنچه آنها در ذهن شما ساخته بودند براى مسؤول تور توضيح مى دهيد به شما خواهند گفت: «يعنى هتل شماآب و برق هم ندارد؟!» و اين يعنى اوج عصبانيت شما.
توضيحات زياد شد و البته شايد كمى كسل كننده. اگر در تهران اهرمى قومى و مؤثر براى تهديد داشته باشيد شايد بتوانيد هتل خود را عوض كنيد و در غيراينصورت مجبوريد يك هفته در همان وضع بمانيد به اميد اينكه در تهران پولتان را پس بگيريد. در تهران پس از يك هفته كلنجار با خودتان وقتى به آژانس مراجعه مى كنيد آنقدر برخورد با شما بد است كه شك مى كنيد اصلاً حق با شماست يا خير؟! به هر حال اين هم راهى براى كسب درآمد است، ديگر!

فروردين ماه: قدر فرصت هاى به دست آمده را خوب خوب بدانيد. حالا كه آرامش مدت هاست جاى تشويش و التهاب را در زندگى شما گرفته، حيف است كه از آن و فضايى كه براى شما ايجاد كرده بهره مند نشويد. طبيعتاً انسان در آرامش و فراغ خاطر تسلط بيشترى بر تفكر و احساسات خود خواهد داشت.


ارديبهشت ماه: در قضاوت هاى خود، آگاه تر و منصف تر باشيد. گاهى قضاوت هاى غلط آدم را تا مرز قدرناشناسى جلو مى برد. البته اين نقطه ضعف در آگاهى و به تبع آن قضاوت هاى شما تقريباً ريشه دار است، پس سعى كنيد خودآگاهى را در خود تقويت كنيد تا خطاهاى شما كمتر باشد.


خرداد ماه: احتمالاً ديدارى تازه، تنهايى هاى شما را دگرگون خواهد كرد. براى اين ديدار بيشتر آماده شويد. سعى كنيد باورهاى ذهنى خود را از نو شكل دهيد. باور كنيد كه ذهنيت و دنياى شما احتياج به يك تجديدنظر و دوباره خوانى دارد. اين ديدار يا فرد جديد در اين امر به شما بسيار كمك خواهد كرد، مشروط بر اينكه خودتان رغبت و قابليت نشان دهيد.


تير ماه: سعى كنيد تفريح و آرامش در كنار كار مفرطى كه مى كنيد، در زندگى شما جايگاه مشخص و ويژه اى داشته باشد. به روحيات خود بيشتر بها بدهيد و مشكلات كوچك را بيهوده دامن نزنيد. خصوصاً كه اين مشكلات بيشتر جنبه اقتصادى و پولى دارند. به دوستان باتجربه اعتماد كنيد.


مرداد ماه: نظر شما محترم، ولى نبايد اين اعتقاد شما را به سمت خودرأيى ببرد. سعى كنيد از نعمت مشورت با افراد آگاه حتى با سن و سال خود بهره ببريد. سفرهاى تازه داشته ايد يا بزودى خواهيد داشت. پنجره هاى وجودتان را براى بازگشايى و پديدارى افق هاى نو آماده كنيد.


شهريور ماه: از حساسيت بيش از حد دورى كنيد. اين حساسيت ها هم كدورت مى آورد و هم راه رسيدن به هدف را دور خواهد كرد، هر چند كه مسلماً اين حساسيت ها را آگاهانه كسب كرده ايد. كوران مشكلات براى شما بوجود آمده، ولى مثل هميشه كوه باشيد و مدبر. احتمالاً خبر و پيغامى خوش همين روزها به شما خواهد رسيد.


مهر ماه: به گذشته برگشته ايد، ولى نه براى بازگشت روزهاى خوش و آسمانى، بيشتر براى اينكه تكاليف شخصى تان براى آينده روشن شود. فراموش نكنيد كه نماهاى تازه روى شالوده هاى كهنه و ريشه دار، معناى زيباترى خواهند داشت. سعى كنيد همه فرصت ها را يك به يك امتحان كنيد. قبلاً هم نوشتيم كه شايد راهى از ذهن شما دور مانده باشد.



آبان ماه: روبروى مشكلات بوجود آمده محكم و بى غم هستيد. البته اين بى غمى نه از سر بى تفاوتى است، بلكه به بى اهميتى آنها پى برده ايد. تحولات تازه اى در زندگى شما رخ خواهد داد. بينش خود را نسبت به اين تغييرات، بالا ببريد تا بتوانيد بهترين عكس العمل ها را داشته و بهترين تصميم ها را بگيريد.



آذر ماه: در تب و تاب تصميم هاى جديد هستيد، ولى تا آستانه عمل هنوز روزهاى زيادى مانده. از اين روزها براى پخته  تر شدن تصميمى كه مى خواهيد بگيريد، استفاده كنيد. موفقيت هاى كوچك و بزرگى در انتظار شماست و به تبع آن شادى هاى بزرگتر. توكل را از دست ندهيد.


دى ماه: اتفاقات و فضاهاى تازه نبايد معانى غلط را به ذهنيت شما سرازير كند. سعى كنيد با تكيه بر گذشته ها، افق هاى آينده را روشن تر كنيد. همان طور كه افق هاى روشن امروز حاصل رنج هاى ديروزهاست. به روحيه و درونيات خود بيشتر بپردازيد و موفقيت هاى كوچك را انتهاى خط نپنداريد.


بهمن ماه: دوستان قديمى را فراموش نكنيد. رابطه هاى عميق و ريشه دار، محال است كه حتى اگر در نما دچار خدشه شوند، در بنيان آسيب ببينند. به برنامه ريزى اهميت بيشترى بدهيد. شايد خيلى منظم بودن هم به روحيه شما نخورد، ولى دستيابى به اهداف عالى، مستلزم همين دقت هاى كوچك است.


اسفند ماه: در پريشان احوالى هاى تقريباً زيادى كه براى شما بوجود آمده، كسى كمكتان نكرده. شايد بخش عمده اى از اين نكته به رفتارهاى شما برمى گردد. با خود و اطرافيانتان صادق تر باشيد. روحيه خسته اى هم پيدا كرده ايد. سعى كنيد با سفرى كوتاه يا تفريحى سنجيده انرژى تازه اى براى كار و تلاش و زندگى براى خود به دست آوريد.

يك ماهى زيبا و جذاب است كه روى بدنش طرحى تور مانند ديده مى شود. باله هاى بسيار ظريفى دارد كه روى آنها لكه هاى كمرنگى وجود دارد. در نيمه بدنش يك خط سياه از دهان تا دم كشيده شده است. ماهى نر يك خصوصيت جالب دارد؛ اينكه هنگام هيجانزدگى زير گلويش نارنجى مى شود.
گورامى مرواريدى ماهى پرطاقت و صلح جويى است كه براى نگهدارى، آسان و مناسب است. تكثير اين ماهى به سادگى صورت مى  گيرد. همه چيز خوار است و همه غذاهاى زنده و خشك را مى پذيرد. در يك مخزن اجتماعى قابل نگهدارى است ولى بايد از نگهدارى آن با گونه هاى مهاجم جلوگيرى شود.
آب كم عمق، گياهان شناور، نورملايم و اشياء تيره از شرايط ايده آل براى زندگى اين ماهى هستند. حداكثر تا ۱۱ سانتيمتر رشد مى كند. دماى مناسب براى نگهدارى آن ۲۸- ۲۴ درجه سانتيگراد و PH مناسب آب ۸‎/۵- ۶‎/۵ است. اين ماهى در آب هاى تايلند، مالزى، سوماترا و برونئى زندگى مى كند.