بيژن ذوالفقارنسب، اين روزها روى ابرها راه مى رود. باور اينكه تيم او با ۲۴ گل زده، بهترين خط حمله ليگ فوتبال ايران را دارد و حالا مدعيان قهرمانى را هم تهديد مى كند، مشكل است، حتى اگر همه اين اتفاقات افتاده باشد.
سال ها پيش او با تيم سايپا دوبار قهرمان فوتبال باشگاه هاى ايران شده بود، با اين وجود هيچ گاه كسى نامش را در ميان مربيانى كه به برد فكر مى كنند، قرار نداد. معروف بود به مربى اى با تفكرات دفاعى. بارها در استاديوم هم «دكتر ضدفوتبال» صدايش كردند و البته اين فقط به خاطر مساوى هاى بى شمار تيمش يا شيوه بازى بازيكنانش نبوده. شخصيت ذوالفقارنسب هجومى نيست. حتى امروز كه با سايپا روى ابرهاست. او با آن آرامش و متانت ويژه اش، ناخودآگاه آدم را ياد يك خط دفاعى چند لايه مى اندازد!

هر اندازه كه بازيكنى مثل مجتبى جبارى راحت بازى مى كند و بى دردسر به توپ ضربه مى زند، مهرداد اولادى براى رد شدن از يك مدافع زورى مى زند كه با آن شايد بشود يك كوه را هم جابه جا كرد.
اولادى هم امسال و هم سال گذشته كمك زيادى به تيم پرسپوليس كرده، روند حركتى اش، اميدواركننده به نظر مى رسد. سرعت و قدرت خوبى دارد اما فكور نيست. بارها ديده شده در شرايطى كه مى تواند با يك ضربه آرام هم تيمى هايش را در موقعيتى مناسب قرار دهد، سخت ترين راه را انتخاب كرده است.
جمعه هفته گذشته او با آن حركت هاى عجيب و غريبش باعث شد، پرسپوليس در بازى با پاس دو غايب بزرگ داشته باشد.

اصلاً عجيب نيست كه پديده اين فصل ليگ برتر كشتى آزاد ايران يك جوان مازندرانى باشد، رضا يزدانى در شرايطى كه همه پيش بينى مى كردند رقابت در ۸۴ كيلوگرم بين چند كشتى گير شناخته شده باشد، روى تشك آمد و حريفان را يكى يكى از ميدان به در كرد. او ابتدا مجيد خدايى را كه در همه اين سال ها از ديگران بهتر بوده، شكست داد و آن گاه قهرمان اوكراين و نفر سوم اروپا را برد.
يزدانى بچه شهرستان كوچك جويبار است. همانجا كه مهدى حاجى زاده اش شهره كشتى ايران شده، همانجا كه براى تماشاى يك مسابقه كشتى سالن ۵ هزار نفرى اش جاى سوزن انداختن ندارد. جويبارى ها سالهاست با خاطره قهرمانى حاجى زاده در مسابقه هاى جهانى ۲۰۰۲ خوش اند اما بدشان نمى آيد، از اين به بعد عشق تازه اى را تجربه كنند.

ترجمه: ندا كاظمى
او هرگز تاريخ ۱۴ آگوست و جام برلوسكونى را فراموش نمى كند. يعنى همان مسابقه اى كه در آن خود را همچون يك كاميكازه مقابل پاهاى كاكا انداخت و مصدوميتى را تجربه كرد كه او را براى چند ماه از ميادين فوتبال دور كرد درست از فاصله ۱۴ آگوست تا يك دسامبر. اما حالا شانه مصدوم اش كاملاً خوب شده و آماده بازگشت به ميدان است. بازى يكشنبه گذشته مقابل ترويزو آخرين مسابقه اى بود كه جان لوئيجى بوفون در آن غايب بود. دروازه بان شماره يك بيانكونرى پنجشنبه اين هفته و در بازى مقابل فيورنتينا دوباره درون چارچوب قرار گرفت. يووه در اين مدت ۱۸ مسابقه برگزار كرد و ۱۱ گل درون دروازه خود ديد كه ۵ تاى آن در دو مسابقه اى بود كه يووه در آن ها شكست خورد، يعنى مقابل ميلان و بايرن. اما بوفون هم از دروازه دفاع مى كند و هم از دروازه بانان. جى جى درباره انتخاب فيورنتينا براى بازگشت دوباره تنها يك جمله مى گويد: «فلورانس بهترين زمين ممكن است، هم هوا گرمتر است و هم بازى خوب و زيبا.» هر چند ايستادن مقابل كوه تونى سخت است اما من هرگز چيزهاى ساده را دوست ندارم، دروازه بان اول بيانكونرى از روزهاى دورى و از بازگشت دوباره مى گويد:
*جى جى عزيز، چه احساسى داشت ديدن يووه اى كه بدون تو پيروز مى شد، احساس نمى كردى شايد مهره مفيدى نيستى؟
واقعاً نه. و بعد وقتى غيبت يك بازيكن در تيم حس نمى شود به اين معنى است كه جانشينان من كارى كرده اند كه جاى خالى من حس نشود.
* آفرين، خوب بحث را منحرف مى كنى.
نه، من واقعاً حقيقت را گفتم.
* اما دو شكست يووه در شرايطى روى داد كه دروازه بانان را مى توان مقصر اصلى آن ها دانست.
در مسابقاتى كه يووه شكست مى خورد، هميشه بدشانسى نقش مهمى داشت. شايد در مسابقات ديگر هم دروازه بان ها اشتباه كرده باشند. اما نبايد فراموش كرد كه در ۱۶ مسابقه ديگر آن ها مهم و تأثيرگذار بوده اند. ۲ اشتباه در ۱۸ مسابقه ميانگين خوبى است.
* وقتى اشتباهات آبياتى و كيمنتى را مى ديدى نمى گفتى اگر من بودم گل نمى خورديم؟
طبيعتاً وقتى بازى را نگاه مى كردم اينگونه فكر مى كردم اما وقتى حركات خوب آن ها را مى ديدم گاهى مى گفتم شايد من اين توپ را نمى گرفتم. من دوست دارم مثبت باشم.
* كاپلو هرگز نگفت زود باش و در بازگشت عجله كن!
نه كاپلو خودش بازيكن بوده و ما را درك مى كند. او مدام مى گفت خوب خودت را معالجه كن. او هميشه مرا به آرامش دعوت مى كرد. او همواره به من مى گفت وقتى بازگرد كه احساس مى كنى آماده اى.
* كاپلو سر تو هم داد مى زند؟
از نظر تاكتيكى چندان با من كارى ندارد. اما در نهايت هميشه نگران است. بويژه وقتى بى انگيزه بازى مى كنيم.
* براى فوتبال دلتنگ شده اى؟
بله. من بخشى از دنيايى هستم كه هر چند چيزهايى زشت و سخت زياد دارد اما در نهايت احساس زيبايى است. يك بازيكن هميشه دوست دارد بازى كند و به ميدان برود. فوتبال پر از احساس و هيجان است و تو را زنده نگه مى دارد.
* يووه را به عنوان يك تماشاگر چطور ديدى؟
اتحاد و هماهنگى آنها بى نظير است. وقتى با هم بازى مى كنيم «من» هيچ معنايى ندارد.
* غير از اين مصدوميتى چنين طولانى را تجربه كرده بودى؟
در پارما در سال ۲۰۰۰ به خاطر شكستگى انگشت دو ماه ونيم غايب بودم.
* بعد از آن برخورد سخت با كاكا از توپ و از شيرجه زدن نمى ترسى؟
نه، هر چند شايد بهتر بود آن اتفاق روى نمى داد. آن يك مصدوميت ساده بود. به هر حال من شخصيت سختكوشى هستم. اجازه نمى دهم چيزهاى بد روى من تأثير بگذارد.
* جمله كليدى زندگى ات را مى گويى؟
من در زندگى خيلى خوش شانس ام. وقتى يك اتفاق منفى برايم روى مى دهد آن را مى پذيرم.
دروازه بانى شغل سختى است. پشت شما بوفون هاى كوچك شانس پيشرفت دارند؟
من هميشه فكر مى كنم سمبل بدى هستم. از ۱۷ سالگى در فوتبال تلاش مى كنم. باشگاه هاى زيادى هستند كه دروازه بانان جوان دارند اما نمى توانند در مشكلات آن ها را حفظ كنند به هر حال دوام در اين دنيا جنگى سخت است.
* در مدت غيبت شما چه كسانى بهترين دروازه بانان بودند؟
آبياتى خيلى خوب بود. من فكر مى كنم آنتونيولى و پروتزى هم خيلى خوب بودند.
* شما درست در لحظاتى باز مى گرديد كه بازى ها سخت تر شده!
بله، خيلى سخت است. ما با بازيكنان و تيم هايى بازى مى كنيم كه خيلى سخت تلاش مى كنند. به همين دليل هم حالا كه خوب استراحت كرده ام اميدوارم به تيمم كمك كنم تا پيروز شود.
* شما به خاطر مصدوميت بيرون مانديد، وضعيت دل پيرو را كه به خاطر انتخاب مربى بيرون مى ماند چه طور مى بينى؟
آلكس دو نكته مهم را خوب مى داند. او قدرت خودش را خوب مى شناسد و با سايرين زندگى مى كند. او مى داند كه سيستم گردشى يك نياز است.
* ابراهيموويچ را چطور مى بينى؟
ايبرا لازم نيست چيزى را اثبات كند. او بالاخره يك روز صاحب توپ طلا خواهد شد. مى بينيد كه او دوست دارد توانايى هايش را نشان بدهد و بگويد بهترين است.
* وقتى كاكا را ببينى به او چه مى گويى؟
(Ciao) (سلام).

محمود مولايى
دو گل به فاصله يك هفته، اين آمار گلزنى وحيد هاشميان در هفته هاى اخير بوندس ليگا است ؛ براى مهاجمى كه پيش از اين طلسم شده بود و هفده ماه را بدون گلزنى در بوندس ليگا سپرى كرده بود. هاشميان البته مدت ها بود كه براى تيم ملى نيز گل نمى زد، ولى در تورنمنت تهران ناگهان دو گل براى تيم ملى زد. چهار گل ناگهانى اين مهاجم جاى اميدوارى داشت. حداقل از اين نظر كه جام جهانى در پيش است و خيلى از كارشناسان شانس گلزنى هاشميان را بيش از دايى مى دانند. البته دو گل هاشميان در هانوفر زمانى اتفاق افتاد كه در كادر فنى اين تيم تغييراتى به وجود آمده بود و «نوى رورر» سرمربى جديد هانوفر شد. كار با اين مربى براى مهاجم تيم ملى تازگى نداشت. هاشميان پيش از اين در بوخوم با «رورر» كار كرده بود. جالب اينكه هر ۲۸ گل وحيد در بوندس ليگا در زمان مربيگرى اين مربى زده شده است...
- كمى عجيب است آقاى هاشميان، قبول دارى؟
به نظر خودم نه. تا حالا به اين مسأله فكر نكرده بودم. البته انگيزه خيلى تأثير دارد. مخصوصاً براى مهاجمى مثل من. در عين حال فكر مى كنم نوى رورر براى من شانس مى آورد. خودم به اين نتيجه رسيده ام.
- يعنى دليل ديگرى ندارد؟
چرا حتماً دارد. نمى شود همه موفقيت ها را به شانس نسبت داد. فكر مى كنم رورر از من شناخت زيادى دارد. مى داند از من چطور استفاده كند. شايد به همين دليل به نظر مى رسد كمى متحول شده ام.
- گلزنى ات در دو هفته اخير به پست و در جايى كه بازى مى كنى هم مربوط مى شود؟ ظاهراً الآن مهاجم نوك هستى؟
بله، من در سيستم ۳ مهاجم مى توانم مهاجم وسط باشم. در اين حالت مى توانم خودم را نشان بدهم. اگر بازى با دو مهاجم باشد، مهاجم نوك باشم بهتر است. در اين حالت بهتر كار مى كنم. البته الآن هانوفر با دو مهاجم بازى مى كند كه من هم مهاجم نوك هستم. اما قبلاً در بوخوم رورر سه مهاجم به زمين مى فرستاد. آن موقع مهاجم وسط بودم و خيلى راحت گل مى زدم.
- اين مشكلى است كه در تيم ملى هم دارى. دايى مهاجم نوك است و شما مهاجم دوم. اين به بازى ات ضربه اى نمى زند؟
خب من دوست دارم مهاجم نوك باشم. مهاجم نوك پست تخصصى من است. بنابراين لزومى ندارد اين مسأله را پنهان كنم، اما در تيم ملى هم سعى مى كنم مفيد باشم. اين درست است كه مدتى نتوانستم در تيم ملى گلزنى كنم، اما شرايط بدى نداشتم.
- با اين حال، به تازگى در تيم ملى هم گل زدى و اين اميدواركننده است...
اين طور در نظر نگيريد. هميشه سعى كردم بهترين بازى ام را در تيم ملى انجام بدهم. البته در مدتى كه براى تيم ملى بازى كردم ،۱۱ ۱۲ گل زده ام. زمانى هم كه گل نزدم يا بازى صفر _ صفر شده يا مسابقه يك گل داشته. بنابراين فكر مى كنم بد نبودم.
- احتمال دارد تيم ملى يك بازى دوستانه با آرژانتين انجام دهد، از اين مسابقه بگو.
هنوز قطعى نشده، اما فكر نمى كنم آرژانتين با تمامى ستاره هايش جلوى ما بازى كند. زيرا در تقويم فيفا تا جام جهانى فقط دو بازى دوستانه هست.
- با ايرانى هاى هانوفر رابطه اى دارى؟
نه به آن صورت. البته تعدادشان كم نيست. حداقل از ايرانى هاى بوخوم بيشتر است. اما رفت و آمدى با آنها ندارم. ولى آنها هميشه به من لطف دارند. البته در مونيخ وضعيت بهترى داشتم. دوستان زيادى داشتم كه خيلى صميمى بوديم. به هر حال اينجا هم بد نيست.
- اوقات بيكارى در هانوفر چگونه مى گذرد؟
معمولاً كتاب مى خوانم. اينترنت هم زياد مى روم. مسائل فوتبال را از طريق اينترنت پيگيرى مى كنم و البته فوتبال مى بينم.