Fri, Mar 17, 2006 -
۳۴۲۴ - جمعه ۲۶ اسفند ۱۳۸۴ -
green.gif
PDF Edition
Archive
RSS Feed
سياست
خانواده (گزارش اصلى)
خانواده (ماجرا)
خانواده (جامعه)
خانواده (سفره خانه)
خانواده (خانواده سالم)
خانواده (خانه زيبا)
خانواده (گفت وگو)
خانواده (گوناگون)
هنر (گزارش اصلى)
هنر (سينما)
هنر (تجسمى،موسيقى)
هنر (ادبيات)
كودك و نوجوان (۱)
كودك ونوجوان (۲)
ورزش
اوقات شرعى
ارتباطات
اوقات شرعى
امروز:
• اذان ظهر: ۱۲‎/۱۴
• اذان مغرب: ۱۸‎/۳۰

فردا:
• اذان صبح: ۴‎/۴۹
• طلوع آفتاب ۶‎/۱۳
نو روز
۸۵ مبارك
251583.jpg
مرورى بر مهمترين وقايع سياسى در سالى كه گذشت
درياى خروشان ۱۳۸۴
ضربان وقايع سياسى ايران در سال ۱۳۸۴ تند و پرشتاب بود، چنان كه حالا در آخرين ساعات سال در مرور اين وقايع گويى نه يك سال كه روزى ۳۶۵ ساعته را به پايان مى رسانيم. بى گمان نسلهاى آتى در مرور تحولات سياسى ايران و خاورميانه بر سال ۱۳۸۴ درنگى بايسته خواهند داشت و آن را مقطع حوادث پى در پى و تأثيرگذار خواهند يافت. سال برگزارى نهمين دوره انتخابات رياست جمهورى، زمان درهم آميزى بيش از پيش سياست و انرژى اتمى در ايران و جهان، سال تعيين كابينه، سقوط هواپيماى خبرنگاران و هواپيماى فرماندهان سپاه، بمب گذاريهاى اهواز، خروش جهان اسلام عليه توهين رسانه هاى غرب به مقدسات اسلامى و در بعد منطقه اى سال انتخاباتها در عراق همسايه بحران زده ايران، پيروزى حماس در انتخابات فلسطين، تحولات لبنان و سوريه پس از ترور رفيق حريرى و... سال ۸۴ همه اينها بود و تنها يكى از اينها نبود. شتاب و هيجان سياسى سال ۸۴ از سال قبل كليد خورده و آغاز شده بود؛ انتخابات رياست جمهورى با دامنه رقابتى تقريباً يك ساله و پرونده هسته اى با دامنه جنجالى حدوداً سه ساله هر دو در اين سال به نقاط عطف و اوج خود رسيد، اگرچه مناقشه هسته اى به عنوان مهمترين چالش بين المللى جمهورى اسلامى ايران بعد از جنگ ۸ ساله با عراق تلقى مى شود، اما تأثير و تأثر انتخابات بر ساحت سياست و اجتماع و فرهنگ ايران تا به آن اندازه داراى اهميت است كه در مرور تحولات سال بتوان ابتدا از انتخابات آغاز كرد، خاصه آن كه خود پرونده هسته اى نيز بى تأثير از پديده انتخابات نماند و با تغيير دولت و آرايش تيم مذاكراتى هسته اى و همچنين با تغييراتى كه در عرصه بين الملل و سطح منطقه به وجود آمد، سياست خارجى ايران و همچنين رويكرد تيم مذاكراتى هسته اى، حداقل در جنبه هاى تاكتيكى نسبت به دوره قبل از انتخابات و تشكيل دولت جديد دچار تغييراتى شد كه در محافل خبرى و سياسى از آن به عنوان سياست تهاجمى تر البته بدون ترك آداب و روش مذاكره و رعايت هنجارهاى بين المللى ياد مى شود. پس، از انتخابات رياست جمهورى آغاز مى كنيم كه مهر خود را بر رويدادهاى ايران سال ۱۳۸۴ حك كرده است.

* انتخابات رياست جمهورى، داستانى در دو پرده


يك سال قبل از خرداد ،۸۴ رقابت احزاب و چهره هاى سياسى براى كسب كرسى رياست جمهورى نهم آغاز شده بود، اين درحالى بود كه هر دو جريان اصولگرا و اصلاح طلب درون نظام از تلاش براى دستيابى به اجماع و معرفى نامزد واحد به عنوان گزينه اصلى جناح و جريان خود به نتيجه نرسيده و سرانجام هر كدام با بيش از دو نامزد به صحنه انتخابات وارد شدند. رد صلاحيت مصطفى معين نامزد بخشى از جريان اصلاح طلب توسط شوراى نگهبان و تأييد دوباره وى به توصيه رهبر انقلاب، معين را همچنان جزو نامزدهاى جدى در مرحله اول قرار داد، در همين جريان مهدى كروبى با تشخيص تغيير ذائقه توده ها نسبت به گفتمان اصلاحات سياسى به شعارهاى اقتصادى و وعده ۵۰ هزار تومانى براى هر ايرانى روى آورد كه اين حركت كروبى باعث شد او نيز جزو نامزدهاى مطرح دور اول انتخابات باشد، اكبر هاشمى رفسنجانى اما باسابقه ترين نامزد انتخابات در مصدرهاى ارشد اجرايى بود كه اگرچه در ابتدا براى ورود به صحنه انتخابات ترديدهاى جدى داشت، اما سرانجام در بهار سال ۸۴ به غائله آمدن يا نيامدنش به صحنه انتخابات پايان داد و شناسنامه به دست راهى ستاد ثبت نام در وزارت كشور شد، محمدباقر قاليباف اما با شعار اصولگرايى و تحول خواهى و با متد تبليغاتى خاص به ميدان آمد و توجه بسيارى را به خود جلب كرد، محسن رضايى كه سخت پاى اين اعتقاد ايستاده بود كه دموكراسى در ايران به چهره اى نظامى و سياست ورز نياز دارد، سرانجام با اين استدلال كه صداى او آن طور كه بايد به اقشار جامعه نرسيد، از صحنه انتخابات كناره گرفت و اعلام كرد پيروز انتخابات را يارى خواهد كرد. على لاريجانى كه بيشترين اميد را به حصول اجماع در جناح خود داشت، وقتى اجماعى حاصل نشد، به عنوان نامزد مورد حمايت گروههاى باسابقه جريان خويش در صحنه باقى ماند، محمود احمدى نژاد شهردار سابق تهران اما يكسره روشى متفاوت داشت. او كه در اولين اجتماع نامزدان جريان اصولگرا حضور پيدا نكرده و خود را نامزد مستقل معرفى كرد، با گزينش شعار و گفتمان «عدالت طلبى و ارزش خواهى» رفته رفته جاى خود را در ميدان رقابت باز كرد و تا آنجا پيش رفت كه با سبقت از باقى رقبا همراه با اكبر هاشمى رفسنجانى پاى به ميدان رقابت در دور دوم انتخابات رياست جمهورى نهاد. رقابتهاى انتخاباتى تا اينجاى كار جنبه هاى زيبا و زشت خود را كاملاً به نمايش گذاشته بود، از يك سو شور و حال انتخابات فضاى جامعه را درنورديده و مباحث پردامنه اى در رسانه ها و محافل عمومى و ميان اقشار مردم سامان يافته بود و از ديگرسو برخى بداخلاقى هاى انتخاباتى و تخريب چهره ها در جريان بود، روند اين تخريب ها اصولگرا و اصلاح طلب يا پير و جوان نمى شناخت و شامل اغلب نامزدهاى مطرح مى شد، از شبنامه ها تا CD و از SMS تا شايعه در اين جهت به كار گرفته شده و كار به آنجا رسيد كه شمارى از مسؤولين و نهادهاى ذيربط نسبت به اين رفتارها هشدار دادند.
انتخابات در مرحله دوم، فضايى كاملاً دوقطبى را تجربه كرد، طى يك هفته و از ۲۷ خرداد تا ۳ تير ۸۴ رقابت دو نامزد در اوج بود و سرانجام نتيجه آراى ۱۰ ميليونى هاشمى در برابر ۱۷ ميليون رأى احمدى نژاد خبر از پيروزى كانديدايى داد كه با گفتمان عدالت و ارزشها پاى به نهمين دوره انتخابات رياست جمهورى نهاده بود و بدين ترتيب اگرچه گروهها و سازمانهاى بيشترى از يك نامزد حمايت كرده و گروههايى هم ترجيح داده بودند اعلام موضع صريح نكنند، اما در نهايت نتيجه آرا به گونه اى رقم خورد كه دولتى بدون وابستگى حزبى و گروهى روى كار بيايد، دولتى با بيشترين تأكيدها بر شعارهاى عدالت، ارزش، تحول گرايى و توجه به اقتصاد و معيشت مردم. روى كار آمدن دولت احمدى نژاد اگر نه يك زلزله سياسى كه حادثه اى كم نظير بود، چرا كه در مرحله اول اغلب مفسران داخلى و خارجى شانس زيادى براى اين پيروزى كنار نمى گذاشتند، اما احمدى نژاد آمد با همان شعارها كه از زمان شهردارى تهران داده بود و همان ها كه امروز هم در دستور كار قرارشان داده است و با روشهاى تازه خود در برخورد با مشكلات ايران در جامعه جهانى و در برابر قدرتهاى بين المللى كه دريك چشمه آن ،او از خط قرمز غرب درباره هولوكاست (كشتار يهوديان) گذشت و درباره ابعاد هولوكاست و اينكه چه كسانى بايد تاوان آن را بپردازند، طرح سؤال كرد.

* تعيين كابينه اتفاقى بديع

در يك نماى كلى و با توجه به هم جهتى سياسى دولت نهم و مجلس هفتم انتظار مى رفت روند معرفى و اخذ رأى اعتماد براى كابينه از مجلس روالى عادى و بدون چالش باشد اما انتخاب و معرفى وزراى دولت و جريان رأى اعتماد خود به يكى از پديده هاى سال تبديل شد، احمدى نژاد كه با وعده ايجاد تغيير و تحول در نظام مديريتى كشور به صحنه انتخابات وارد شده بود بعد از پيروزى در معرفى كابينه شگفتى ساز شد. او تنها يكى از وزراى دولت قبلى (وزير راه) را در كابينه جديد حفظ كرد و از دست اندركاران پيشين تنها يك وزير را براى وزارتخانه مسكن برگزيد، باقى وزراى او براى اولين بار در اين مصادر انتخاب و معرفى شده اند، على رغم رايزنى با مجلس هفتم به علت آنكه رئيس جمهور در نهايت كابينه را غير حزبى براى اخذ رأى اعتماد به مجلس روانه كرد، مجلس نيز به تشخيص خود و در چارچوب مدل اصولگرايى مورد نظرش وارد عمل شد و براى اولين بار در تاريخ جمهورى اسلامى ۴ نفر معرفى شده در مرحله اول موفق به اخذ رأى اعتماد از مجلس نشدند و ۲ نفر هم با آراى نسبى به وزارت رسيدند، بدين ترتيب تابستان سال ۸۴ صحن پارلمان شاهد داغ ترين مجادله اصولگرايان بود، طى نطق هاى آتشين نمايندگانى چون عماد افروغ و الياس نادران و بزرگيان مجلس و دولت تركيبى از نقد صريح و رعايت احترام را به ظهور رسانده و سرانجام على سعيدلو، على اكبر اشعرى، مهدى هاشمى و على احمدى نفرات معرفى شده براى وزارتخانه هاى نفت، آموزش و پرورش، رفاه و تعاون موفق به اخذ رأى اعتماد از مجلس هفتم نشدند تا در مراحل بعدى محمد ناظمى اردكانى، پرويز كاظمى و محمود فرشيدى به عنوان وزراى تعاون، رفاه و آموزش و پرورش موفق به كسب رأى اعتماد مجلس شوند، اما بخش وزارت نفت مسأله سازتر از ديگر وزارتخانه ها از كار درآمد، از جمله شعارهاى دوران انتخاباتى رئيس جمهور، آوردن تأثير پول نفت بر سر سفره مردم بود و كوتاه كردن دست مافيا از صنعت نفت، پس از آنكه سعيدلو موفق به رأى اعتماد مجلس نشد سيدصادق محصولى و سيدمحسن تسلطى نيز به همين سرنوشت دچار شدند. سيدصادق محصولى از فرماندهان ارشد دوران جنگ كه بعدها در بخش خصوصى و امور پيرامون نفت تجربه اندوخته بود در روز رأى اعتماد نامه اى مبتنى بر انصراف از پذيرش نامزدى به رئيس جمهور داد كه مورد موافقت قرار گرفت تا بدين ترتيب راه براى وزارت سيدكاظم وزيرى هامانه سرپرست وقت وزارت نفت براى رسيدن به كرسى وزارت ساختمان بزرگ خيابان طالقانى تهران و رفع و رجوع امور مهمترين وزارتخانه اقتصادى كشور گشوده شود. در پايان روند تكميل كابينه، دولت و مجلس هر دو از عملكرد خود دفاع كرده و آن را عمل به الگوى «اتحاد و انتقاد» دانسته و بر همگرايى و ارتباط مستحكم خويش تأكيد كردند و البته اين درحالى بود كه كل پروسه اتحادى و انتقادى بين مجلس و دولت آن هم در اين حجم و ابعاد در سال ۸۴ براى نخستين بار در ساحت سياسى ايران تجربه مى شد. تجربه اى كه به نوعى ديگر در ماجراى تعيين بودجه سال ۱۳۸۵ در زمستان ۸۴ دوباره در مجلس تكرار شد و اصولگرا بودن دولت و مجلس مانع از بالا گرفتن مباحث صريح ميان ساكنان عمارت بهارستان و ميهمانان آمده از ميدان پاستور و عمارت دولت نشد و همزمان با اينها پرونده هسته اى و مسائل سياست خارجى و عرصه بين الملل نيز نهادهاى ديگر نظام از جمله شوراى عالى امنيت ملى را به خود مشغول كردند و مباحث مربوط به آنها در حجم گسترده اى در سطح تصميم گيران كشور جارى و سارى بود.
كاريكاتور
251586.jpg
شناسنامه

روزنامه صبح ايران
صاحب امتياز: سازمان خبرگزارى جمهورى اسلامى ايران
تلفن: ۸۴۷۱۱۱۱ - نمابر: ۸۷۶۱۲۵۴
تلفن امور مشتركين: ( آبونمان ) :۸۴۱۷۷۱۵ و۸۴۱۵۸۶۶
نشانى: تهران خيابان خرمشهر
شماره ۲۱۲ - صندوق پستى ۵۳۸۸-۱۵۸۷۵
شمارگان چاپى: ۳۶۰۰۰۰ نسخه
سازمان شهرستانها وتوزيع: ۸۴۱۵۸۴۹ و۸۴۱۵۷۲۷
تلفن آگهى ها: ۲۷-۸۷۴۸۸۲۰
نمابر آگهى ها: ۸۷۶۹۰۰۱
تلفن ايران پيام (نيازمنديها): ۵ -۸۷۴۸۸۰۱
تلفن روابط عمومى : ۸۸۷۶۹۰۷۴
پيام گير روابط عمومى : ۸۸۷۶۹۰۷۵


|   شناسنامه   |   آرشيو   |