چنگيز محمودزاده
اشيا و آثار هنرى هنرمندان برجسته در دوران معاصر به سوژه هاى جذاب براى سارقان تبديل شده اند كه در سراسر دنيا، اخبار مربوط به سرقت آنها هر چند وقت يكبار به گوش مى رسد. خوشبختانه تاكنون چنين رويدادهايى در كشور ما اتفاق نمى افتاد هر چند هميشه نگهدارى از آثار هنرمندان ايرانى در شرايط نامطلوب و غيراستاندارد يا مفقود شدن برخى از آثار به دليل كم توجهى مسؤولان مراكز در اختياردارنده آثار هنرى موجب اعتراض هنرمندان مى شد اما دست كم خبرى از سرقت آثار خلق شده هنرمندان نبود.
خبر به سرقت رفتن آثار استاد فرشچيان، هنرمند مينياتوريست برجسته كشور، گواهى است بر اين موضوع كه فعاليت هاى سازمان يافته براى سرقت آثار هنرى به كشور ما نيز راه يافته است. همچنين آنچه در ارتباط با اين پرونده دنبال شده نشان از آن دارد كه توجه قابل قبولى به چنين رويدادهايى نمى شود و گويى دزديده شدن آثار يك هنرمند برجسته و بين المللى كشور كه كتاب آثار او در كشورهاى ديگر نيز در سطح قابل توجه منتشر شده است، چندان حساسيتى در مسؤولان مربوط برنمى انگيزد.
خبرگزارى ايسنا، هفته گذشته اعلام كرد: «هنوز سرنوشت آثار استاد محمود فرشچيان كه حدود ۹ ماه پيش از موزه فرشچيان در مجموعه كاخ موزه سعدآباد، سرقت شده است، مشخص نيست.»
چند اثر طراحى اين هنرمند از سوى يكى از كاركنان خدماتى موزه به سرقت رفت و با وجود اعلام دستگيرى اين فرد در فرداى همان روز سرقت، هنوز آثار به محل نگهدارى آنها بازگردانده نشده اند.
به گفته مسؤولان موزه فرشچيان و سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى اين آثار در انبار موزه نگهدارى مى شوند و جالب اينجاست كه عمادى، مدير موزه فرشچيان به راحتى، آثار اين هنرمند برجسته را طراحى هاى ساده خوانده است. يعنى آثار هنرمندى همچون فرشچيان به شكلى طبقه بندى مى شود كه با به كار بردن صفت «طراحى هاى ساده» بتوان سهل انگارى در حفظ و نگهدارى آنها را فراموش كرد.
نكته قابل توجه ديگر اين است كه به گفته محمد عبدالعلى پور، خدمه موزه فرشچيان، تنها با هماهنگى و نظارت مديريت موزه، مى توانند براى نظافت به انبار موزه راه پيدا كنند.
اما چرا پس از گذشت ۹ ماه و با وجود دستگير شدن سارق هنوز خود آثار پيدا نشده اند. عمادى در اين باره عنوان مى كند كه: «متهم مى گويد نمى دانم آثار كجاست و جوابى نمى دهد.» عبدالعلى پور نيز مى گويد: «ان شاءالله متهم پس از اين ماه ها مى گويد كه آثار كجاست.»
اميرحسن شادنوش، كارشناس دفتر حقوقى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى كه مسؤوليت پيگيرى اين پرونده را بر عهده دار نيز در اظهارنظرى متفاوت، عنوان مى كند: «براى پيگيرى اين پرونده با نيروى انتظامى و دادگاه مربوط در ارتباط بوده ايم، اما هنوز به نتيجه مشخصى نرسيده ايم. متهم مى گويد آثار را پاره كرده است كه البته دروغ مى گويد.»
البته هنوز جاى اميدوارى هست كه به گفته عبدالعلى پور تا وقتى آثار بازگردانده نشود، متهم در حبس مى ماند.
پس از دستگيرى فرد متهم به سرقت آثار هنرى استاد فرشچيان، قرار بازداشت موقت شش ماهه براى متهم صادر و قرار شد قاضى آن حكم را بررسى و تمديد كند كه ادامه رسيدگى پرونده به پس از تعطيلات نوروز موكول شده است تا قاضى پرونده، نظر خود را اعلام كند.
در شرايط حاضر و با توجه به دستگيرى سارق، مهم ترين مسأله دررابطه با اين پرونده به بازپس دادن اين آثار مربوط مى شود، چرا كه حتى اگر اين آثار «طراحى هاى ساده باشند» باز هم نشانگر بخشى از تاريخ نقاشى معاصر اين كشور هستند.
از سوى ديگر به طور قطع فرد دستگير شده به صرف سرقت اين آثار نمى توانست هيچ استفاده اى از آنها بكند و مى بايست با افراد ديگرى نيز در ارتباط باشد تا بتواند آثار مذكور را بفروشد. اين مسأله اى است كه در اخبار منتشر شده با اين پرونده هيچ اشاره اى به آن نشده است.
يعنى نه تنها تاكنون اطلاعات مربوط به محل نگهدارى آثار از فرد سارق دريافت نشده است، بلكه او تنها فرد دخيل در اين ماجرا قلمداد مى شود.
نكته قابل توجه ديگر درباره اين پرونده به تعداد آثار سرقت شده بازمى گردد. در اخبار منتشر شده در اين ارتباط همه جا از «آثار به سرقت رفته» ياد مى شود در حالى كه كارشناس دفتر حقوقى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى تعداد آثار دزديده شده را يك تابلو عنوان مى كند.
از سوى ديگر بنا بر اعلام خبرگزارى ايسنا با وجود آنكه گفته مى شود اين آثار در موزه نگهدارى مى شود اما يك فرد مطلع از روى ديوار بودن برخى از آثار خبر داده است.
استاد محمود فرشچيان در سال ۱۳۰۸ در شهر اصفهان و در خانواده اى هنرمند و هنردوست متولد شد. او ابتدا در كلاس هاى استادانى چون ميرزا آقا امامى و عيسى بهادرى به شاگردى پرداخت و تحصيلات آكادميك خود را در هنرستان هنرهاى زيباى اصفهان به پايان برد.
استاد فرشچيان پس از آن به اروپا سفر كرد و به مطالعه و تحقيق در هنر مغرب زمين پرداخت. پس از بازگشت به ايران در اداره كل هنرهاى زيبا مشغول به كار شد و پس از مدتى به مديريت مركز هنرهاى ملى و استادى دانشكده هنرهاى دانشكده هنرهاى زيباى تهران منصوب شد.
موزه ها و مراكز هنرى اروپا، جوايز و تقديرنامه هاى بسيارى به اين هنرمند مينياتوريست اعطا كرده اند كه از ميان آنها مى توان به «پيكره طلايى اسكار ايتاليا» در سال ۱۳۶۴ و «نخل زرين اروپا» در سال ۱۳۶۶ اشاره كرد.
انتخاب و عضويت در «فرهنگستان اروپا» و «فرهنگستان هنر و حرف ايتاليا» و طراحى و ساخت ضريح جديد حرم مطهر امام رضا(ع) از ديگر افتخارات محمود فرشچيان است.
موزه فرشچيان در سال ۱۳۷۹ در كاخ _ موزه سعدآباد راه اندازى شد كه در آن ۷۰ اثر از دوره هاى مختلف كارى اين هنرمند نگهدارى مى شوند كه خود او به سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى اهدا كرده است.
در آذرماه سال ۸۳ و پس از تعطيلى چند ماهه براى مرمت فضاى داخلى و بهسازى سيستم هاى سرمايش و گرمايشى موزه فرشچيان و با اجراى سيستم هاى نورى و امنيتى، اين موزه به عنوان يكى از موزه هاى استاندارد ايران معرفى شد.
استاد فرشچيان هم اكنون مقيم ايالت نيوجرسى آمريكاست و قصد دارد در حضور بعدى خود در ايران، دو اثر تازه با نام هاى «غدير خم» و «توفان مقدس» را به موزه فرشچيان اهدا كند.